|
Denk aan Westbroek |
|
bron: Free, april 1998 |
De derde solo-plaat van Henk Westbroek dreigt een groot succes te worden.
En terecht. Niet alleen de single 'Loods me door de storm' kan de tand des
tijds doorstaan. Een prettig gesprek met de maker.
PERS AAN HUIS WESTBROEK: Zanger/tekstschrijver/socioloog/kampioen relativeren/
radiopresentator/kritisch allesvreter/kroegeigenaar/politieke-partijaanvoerder
en sinds kort ook Utrechts raadslid. In zijn met veel kunst ingerichte woning
dichtbij het rustieke Wilhelminapark is het vandaag kijkdag voor de pers. Henk
schenkt hier koffie, zet daar een vers kopje thee en laat zich geduldig in
allerlei standen fotograferen. Het is immers 'showtime' voor zijn nieuwste
project: 'Westbroek'.
VEELZIJDIG: 'Westbroek' barst uit zijn voegen door een variatie aan stijlen.
Kan Henk door zijn brede muzieksmaak niet kiezen, of calculeert hij in dat
ten minste één song zal inslaan als een bom? 'Nee, ik hou gewoon van een
bepaald soort platen', antwoordt de blonde zanger bedaard. 'Platen die divers
zijn vind ik spannender dan dat je na één nummer al precies weet dat het
varianten op een productioneel of tekstueel thema zijn. Met 'Het Goede Doel'
deden we dat ook zo: een plaat bevatte rock, reggae en lyrische nummers. Mijn
stem blijft de constante, het gezicht van een liedje.'
GEEN GROTE TIETEN: Henk Vierde onlangs zijn zesenveertigste verjaardag. Aardig
om dan een muzikale 'comeback' te beleven, maar Westbroek geeft als eerste toe
dat hij er niet voor niets politieke en horecabezigheden naast heeft: 'Maar
heel weinig muzikanten blijven succesvol. Dat zijn in de regel mensen die altijd hetzelfde kunstje doen. Maar goed, op een gegeven moment word je wat
ouder en dikker.. Alleen 'The Stones' mogen oud worden in de popmuziek, voor
de rest word je geacht je hele leven achttien te blijven en grote tieten te
hebben.'
BAGGER of BETOVERING: 'Zelfs je naam' is een betoverend liefdesliedje voor
Julia, de vrouw met wie Henk alweer achtentwintig jaar bed en besognes deelt.
Hoewel oorspronkelijk speciaal voor haar geschreven, besloot Henk het nummer
te geven aan Guus Meeuwis, die een hitsingle zocht. 'Meeuwis' manager vond
het een volstrekt baggerliedje', zegt Henk schokschouderend. 'Toen dacht ik
bij mezelf: O, o, hier vergis je je in! Want dit is dus een wonderschoon liedje. Weet je wat we doen? Ik neem het toch zelf op. Misschien maak ik 't
wel tweede single, ik weet zeker dat het een immens succes wordt!' |
|
