|
Henk Westbroek is als zanger, diskjockey, kroegbaas en politicus een uitermate
drukbezet man. Deze week was extra hectisch, omdat de 47-jarige Utrechter zijn
vierde solo-cd ‘De Hemel’ op de markt bracht. De promotie van de plaat heeft tijdelijk de hoogste prioriteit. Verslaggever Martin Groenewold wierp zich
één dag op tot Westbroeks privéchauffeur en doet hieronder zijn verhaal.
Dinsdag, 10.13 uur: De verhuisdozen voor de deur en de stapel cd’s achter het
glas maken duidelijk dat ik aan het juiste adres ben. Henk Westbroek, vriendin
Julia en dochter Chris zijn onlangs verhuisd en hebben de boel nog niet helemaal op orde. Twee minuten voor de afgesproken tijd bel ik aan. Een
handeling die ik nog enkele malen zal moeten herhalen voordat er een reactie
komt. Manager Tijs Hofman had me daar al voor gewaarschuwd. "Henk heeft gisteren een lange fractievergadering gehad", zei hij, "en ligt waarschijnlijk
nog in z’n bed als je aanbelt."
Dat valt mee. Als na een paar minuten alsnog de deur wordt geopend, staat Henk
Westbroek in z’n blootje voor me. De druppels op zijn lijf en de handdoek om
zijn middel maken duidelijk dat hij rechtstreeks onder de douche vandaan komt.
"Goeiemorgen. Rechtsaf, koffie", is zijn enige commentaar. Hij wijst richting
de keuken.
10.22: Henk Westbroek heeft zich inmiddels aangekleed, maar een kam heeft hij
-gezien zijn warrige haardos- nog niet gevonden. Na de koffie drukt hij in de
huiskamer zijn nieuwe album in de cd-speler. Het is een promotie-exemplaar, de
echte cd’s worden pas vanmiddag verwacht. "Morgen hebben we de officiële
presentatie in Stairway to heaven (Westbroeks muziekcafé in Utrecht, mg)",
zegt de zanger. "Ik moet nog vier teksten uit m’n kop leren. Dat mòet; ik wil
niet afgaan voor een zaal vol bobo’s."
Ondertussen zoekt Westbroek zijn spullen bij elkaar. Agenda, mobiele telefoon,
kleren voor op het podium. Ze belanden bij elkaar in een plastic Albert
Heijn-tas. Soms zingt Henk een tekstflard mee of geeft hij commentaar op een liedje. "Ha, ‘De Zon’, het meesterwerk van de plaat. Ach, d’r staan
eigenlijk geen zwakke liedjes op. Wel heel verschillende."
10.38: Vertrek richting Mediapark, Hilversum. Westbroek moet tussen twaalf en
twee zijn radioprogramma ‘Denk aan Henk’ presenteren. Doet hij vier keer in de
week. Het gesprek komt op gisteravond. De fractievergadering van Leefbaar
Utrecht liep weer ‘ns uit. "Om elf uur ging het gemeentehuis dicht, daarna
hebben we discussie in het café voortgezet. Het was een uur of twee toen ik
eindelijk thuiskwam. Daarna heb ik nog een pak stroopwafels opgegeten. Ken je dat, een stroopwafelkick?"
10.48: Even stoppen bij een tankstation tussen Utrecht en Hilversum. Vaste
gewoonte, zegt Westbroek. "Ik koop hier elke dag twee ochtendkranten, omdat we ‘Denk aan Henk’ altijd beginnen met een paar actuele grappen.
Straks gaan Anty (de productieleidster, mg) en ik even apart om ze te bedenken. Dat is de afgelopen jaren altijd goed gegaan."
Gistermiddag, vertelt Henk, heeft hij alvast de tv-commercial voor de nieuwe cd opgenomen. Verkleed als Sinterklaas, met een hitsige Zwarte
Piet naast zich. "Vooral de uitsmijter is goed geworden: ‘Piet, doe me nu
eerst een peperneut!". Nou ja, gisteren was het leuk in elk geval."
11.22: Aankomst op het Mediapark, de plek waar talloze radio- en tv-programma’s worden gemaakt. Westbroek zorgt eerst voor koffie en neemt
dan de mobiele telefoon ter hand. Manager Tijs Hofman wordt gebeld. "Zeg
Tijs, kun jij de Dino’s vragen of ze de nieuwe teksten op groot formaat willen uitdraaien? Ik kom er niet aan toe om ze voor morgen
uit m’n hoofd te leren."
De ‘Dino’s’ zijn de mensen van Henks nieuwe platenmaatschappij, Dino Music.
"Bij Mercury ben ik eruit geschopt wegens gebrek aan succes", zegt Westbroek.
"’Zelfs je naam is mooi’ was al twee weken uit en nog niet één keer op de
radio gedraaid. Na m’n ontslag heeft ‘ie 41 weken lang in de top40 gestaan.
Dat verzin je toch niet?"
Anty Bos en Henk zonderen zich inderdaad even af voor het doornemen van de
ochtendkranten. Twee maal is er telefoon voor Henk.
11.42: Westbroek heeft zin in een broodje - z’n ontbijt -, maar het legertje van platenpluggers dat hem boven in de kantine zal opwachten
trekt niet erg. "Dat is het ergste onderdeel van dit vak. Als ik nu naar boven ga, begint er gelijk weer iemand tegen me te zeiken over
de nieuwe plaat van Astrid Seriese. Vooral dat dwergje, kom hoe heet ‘ie. Bah, wat een verschrikkelijk mannetje."
Een kwartier later heeft de zanger zijn schroom overwonnen. Zo kort voor aanvang van zijn programma zal niemand hem lastigvallen.
12.06: Radioluisterend Nederland hoort de openings-jingle van ‘Denk aan Henk’ en de plaat die daarop volgt. De presentator loopt
nog wat heen en weer in de controleruimte en spoedt zich pas op het laatste moment richting de microfoon. De afkondiging gaat routineus,
de grappen rollen er gemakkelijk uit. Toch meldt hij zich even later wat onzeker bij Anty, technicus Syb en producer Hubert. "Was het wat?"
Het trio stelt hem gerust.
12.25: Het spelletje ‘Wat is waar?’ leidt tot een stroom telefoontjes in de
controleruimte. Anty beantwoordt de gesprekken, terwijl Henk met Hubert staat te lachen. Bloemenkweker Antonio Arts is de eerste deelnemer aan het
spel. Een reserve-kandidaat wordt in de wachtstand gezet.
12.40: Gezucht in de controleruimte, omdat presentator Westbroek de bloemenkweker wel èrg lang aan de praat houdt. Henk willen alles weten
over het broeien van tulpen, een vak waarvan hij nog nooit heeft gehoord. "Henk, kappen nu", klinkt het regelmatig. Pas vijf minuten later is het
gesprek daadwerkelijk voorbij.
Inmiddels zijn twee pluggers van platenmaatschappij Dino Music gearriveerd. Ze leveren de eerste doos cd’s af bij Henk Westbroek.
De zanger bladert snel door het boekje van ‘De Hemel’ en constateert dat
het er mooi uitziet. De aanwezigen krijgen grif een exemplaar uitgereikt.
12.59: Reclame en nieuws maken het voor Westbroek mogelijk om snel de gang naar de kantine te maken. "Ik haal elke dag de broodjes en
salades", zegt ‘ie. "Ik verdien verreweg het meeste, dus is het eerlijk als ik betaal."
Terug in de studio is de eerste plaat van het tweede uur al gestart. Westbroek verdwijnt nog even naar het toilet voor ‘een kleinegrote boodschap’, "Effe één of twee doorstarten maken", zegt hij tegen
de technicus, die de luisteraars inderdaad opzadelt met nog eens acht minuten muziek. Westbroek constateert bij terugkomst dat de muziek
vandaag te wensen overlaat. "Ze hebben ons veel saaie platen toebedeeld."
13.40: Op verzoek van een briefschrijfster spreekt Henk een Sinterklaasgedicht in op een cassettebandje. Het tweede uur van ‘Denk aan
Henk’ wordt hoofdzakelijk gevuld met muziek; er is voldoende tijd voor dit
soort dingen. Om even voor twee uur zit de uitzending er op. Westbroek pakt zijn spullen bij elkaar en zegt zijn collega’s goeiedag. Morgen is
Henk afwezig in verband met de cd-presentatie. Collega René Kind zal hem vervangen.
14.06: Vertrek naar Zeist. Henk wordt daar om kwart voor drie verwacht voor een interview op Radio M, het voormalige Radio Utrecht. In verband
met de nieuwe plaat is dinsdag 16 november uitgeroepen tot ‘Westbroek Dag’. De zanger heeft helemaal geen zin in een vraaggesprek voor de radio.
"Het is een reactionaire rotzender", stelt hij. "Een stelletje rechtse
ballen. Ze hebben al eerder een special opgenomen. Echt slecht."
Na de meest noodzakelijke telefoontjes gaat de leuning van de autostoel naar achteren. Met het nieuwe album in de cd-speler en de ogen gesloten
probeert Henk zich alsnog de teksten eigen te maken die hij morgen moet kennen. Na enige tijd dommelt hij in.
14.45: Aankomst bij Radio M. Een aardige diskjockey zorgt voor koffie en begint al vrij vlot met het interview. Henk heeft aangekondigd dat hij
uiterlijk tot kwart over drie tijd heeft. Daarna moet hij voor een theateroptreden naar Uden, Brabant. Zoals gebruikelijk zit Westbroek op de
praatstoel. Het interview loopt ruim een kwartier uit; Radio M heeft ‘Zelfs
je naam is mooi’ 750 keer gedraaid, reden voor de uitreiking van een heuse
‘award’.
Tijdens een aansluitend telefoonspelletje wordt een exemplaar van het nieuwe album vergeven. De winnares maakt de indruk dat ze per ongeluk
het nummer van Radio M heeft gedraaid en nog nooit van Henk Westbroek heeft gehoord.
15.35: Op naar Uden, waar Henk Westbroek & Consorten vanavond zullen optreden in Theater Markant. De zanger pakt de kaart erbij om te zien waar
het stadje eigenlijk ligt. Met het oog op de naderende spits wordt besloten
over Arnhem te rijden.
De reis verloopt rustig, ondanks de plotseling hevige sneeuwval. Het gesprek gaat over politiek. "Noodzakelijk, maar absoluut niet leuk", noemt
Westbroek zijn werk in de Utrechtse gemeenteraad. "Ik heb geen enkele ambitie om actief de nationale politiek in te gaan."
Opnieuw zakt Westbroek onderuit. De cd-speler speelt wederom ‘De Hemel’.
"Nog een paar keer luisteren en de teksten zitten erin", zegt hij.
16.49: Aankomst bij Theater Markant in Uden. Een al wat oudere medewerkster
maakt de nog gesloten voordeur los en vraagt wat we moeten. "We komen een paar liedjes zingen", is het eenvoudige antwoord. Met de mededeling dat we
in het vervolg de artiesteningang moeten nemen, worden we binnengelaten. Henk moppert hardop: "Ach, het is niet iedereen gegeven om een goed
humeur te hebben."
De zes bandleden zijn al binnen en installeren hun apparatuur. De driekoppige crew is ‘s ochtends om elf uur al gearriveerd om de boel
op te bouwen. De begroeting is vriendschappelijk; belevenissen van de dag worden vlot uitgewisseld. Aandachtig wordt de nieuwe cd
bekeken, maar de muzikanten krijgen nog geen exemplaar mee naar
huis. Dat gebeurt morgen pas, bij de presentatie in Utrecht.
17.38: Soundcheck. De band probeert ‘De Hemel’ en ‘Als je weer verliefd
wordt’, twee liedjes van het nieuwe album. Bandleider René Meister, tevens componist van de nummers, is niet tevreden over de koortjes.
Met name de partij van bassist Werner is volgens hem vals. Henk ziet wel een lichtpuntje: "Jongens, ik heb geen enkele tekstfout gemaakt."
De nummers worden nog enkele malen geoefend. Als ook de technici tevreden zijn zit de soundcheck erop.
18.32: Henk Westbroek & Consorten zijn op zoek naar een geschikte gelegenheid
om een hapje te eten. Inmiddels heeft ook manager Tijs Hofman zich bij het
gezelschap gevoegd. Uden blijkt op dinsdagavond zo goed als uitgestorven. Alleen de McDonald’s en eetcafé Janssen & Jansen zijn open. Gekozen wordt
voor de laatste optie. De enige eis die de muzikanten stellen , is dat het
eten snel op tafel moet staan.Tijs heeft vanmiddag de uitzending van Radio M gehoord en vindt dat de
zender een goed, positief item heeft gemaakt. Alleen had volgens hem een andere beller de cd moeten winnen. "Ach", zegt Henk, "het blijft
natuurlijk het niveau van een ziekenomroep. Die mensen hebben allemaal zo’n slechte smaak daar."
Over slechte smaak gesproken: het eten bij Janssen & Jansen is nauwelijks weg
te krijgen. "De boontjes zijn steenkoud en de aardappelschijfjes hebben nog
geen twee minuten in het vet gelegen", analyseert Westbroek. "Alleen aan de
salade hebben ze niks verkloot. Die komt rechtstreeks van Albert Heijn, uit
zo’n bak bak van f2,75."
19.28: Henk wil van Tijs weten wie ‘in vredesnaam’ het plan heeft bedacht omburgemeester Brouwer-Korf van Utrecht uit te nodigen voor de overhandiging van
de eerste cd, morgen. "Ik fileer dat mens elke week, die wil ik er niet bij
hebben", zegt Henk. Tijs voert aan dat de ‘Dino’s’ dit plan hebben opgevat.
"Ze willen gewoon een vierkoloms foto op de voorpagina van het Utrechts Nieuwsblad. En ergens hebben ze natuurlijk wel gelijk", aldus de manager.
19.35: Terug in het theater, deze keer via de artiesteningang. Nog veertig
minuten voor aanvang van de show. Van zenuwen is niets te merken. Henk signeert cd-hoesjes -voor de verkoopstand in de foyer- en wisselt wat
moppen uit met zijn bandleden. Pas als wordt omgeroepen dat de voorstelling
over vijf minuten begint, vertoont de zanger enige sporen van nervositeit.
"Ik ben hondsmoe en slecht bij stem", kucht hij.
20.25: De voorstelling is een kleine tien minuten bezig en Henk is al verschillende malen geïrriteerd naar de zijkant gelopen. Zijn monitorboxen
zijn uitgevallen, waardoor hij zichzelf niet goed kan horen. Een technicus
legt een nieuw snoertje aan, maar dat helpt niet.
Het slechte geluid is het onderwerp van gesprek tijdens de pauze. Alle bandleden hebben wel iets te klagen. Alleen saxofonist Hans houdt zich
afzijdig. Hij heeft nog wat partijen te oefenen. Zodra de frustraties zijn
weggepraat, klaart de sfeer in de band behoorlijk op. Afgesproken wordt in de tweede helft het nummer ‘De Hemel’ te spelen. Om alvast te oefenen
voor morgenmiddag.
21.34: De band begint aan de tweede set. Het geluid is iets beter, al is Henk niet al te best bij stem. De praatjes tussen de nummers door
zijn ingestudeerd, maar komen desondanks spontaan over. Kleine dingen gaat fout. De volgspot weigert dienst, uitgerekend tijdens ‘Zelfs je
naam is mooi’. En de koortjes zijn soms een tikkeltje vals. Maar het publiek in Uden geniet en daar gaat het om. Met een akoestisch nummer
in de foyer is het optreden rond tien voor elf ten einde.
22.58: Henk zit uitgeblust in de artiestenfoyer. Hij vraagt zich af waarom
‘De Hemel’ niet werd gespeeld. "Dat hadden we toch afgesproken? Waarom begon
iedereen nou ineens zo nerveus te doen?" Een concreet antwoord komt er niet.
De band is moe en afgemat.
Omdat hij er morgen weer vroeg moet staan, neemt Henk al om kwart over elf
afscheid. Meestal blijft de zanger wat langer hangen, maar in dit geval is
het beter om dat niet te doen. "Als ik om half één thuis ben, kan ik nog net
een film meepikken op de BBC", zegt hij. "Twee uur is een mooie tijd om te gaan slapen."
23.20: Met de auto naar Utrecht. De radio uit. Westbroek heeft behoefte aan
een sigaret, maar kan de verleiding in dit geval weerstaan. "Ik ben vorig jaar
aan m’n keel geopereerd, omdat de artsen het begin van keelkanker hadden
geconstateerd. Dat was een klap. Drie maanden ben ik uit de running geweest,
een maand lang kon ik zelfs niet praten. Tijdens de vakantie ben ik toch weer
begonnen met roken. Maar ik wil het eigenlijk niet meer."
0.27: Aankomst bij Huize Westbroek. Nog even een snelle blik in de slaapkamer van dochter Chris, die lekker ligt te slapen. Een glas jus
d’orange in de keuken in plaats van de geplande BBC-film in de kamer. "Binnen tien minuten slaap ik", zegt Westbroek geeuwerig en biedt me aan
om te blijven logeren. Het aanbod sla ik af; ik heb morgen nog een verhaal
te schrijven. Rest me nog een reis van twee uur, terug naar Groningen.
Henk Westbroek & Consorten spelen op vrijdag 7 januari 2000 in het Grand
Theatre te Groningen. Het optreden vindt plaats in het kader van Eurosonic,
het showcase-festival voorafgaande aan Noorderslag. De cd ‘De Hemel’ is
gisteren (vrijdag) officieel in de handel gebracht door Dino Music.
|
