|
Ze konden elkaar niet meer luchten of zien, Henk
Westbroek en Henk Temming. Dus kwam er tien jaar gelden een einde aan het
roemruchte bestaan van Het Goede Doel. Toch ligt er binnenkort een
prachtige 4cd-box van de groep in de winkel en staan Henk & Henk (en
de rest van de band) op 20 en 22 december voor het eerst weer samen op het
podium. Henk Westbroek (49) vertelt hoe dat zo is gekomen....
'Tien jaar geleden waren we het allemaal goed zat',
begint Henk Westbroek en hij houdt voorlopig niet op met praten. 'Ik
vergelijk het altijd maar met een huwelijk: als je heel lang met elkaar
optrekt krijg je op den duur een situatie dat je je steeds meer aan de
slechte eigenschappen van de ander begint te ergeren. Ineens begon ik me
te storen aan het feit dat Henk Temming wel eens beetje stotterde en hij
begon zich te ergeren aan mijn gewoonte om weleens een windje te laten.'
Maar ook op andere vlakken liep de irritatie tussen de
twee Henken op. 'In die tijd mocht ik bijvoorbeeld graag tot laat in de
kroeg zitten', vertelt Henk Westbroek. 'En als ik dan met Henk had
afgesproken om de volgende dag een liedje te bakken en niet zo vroeg wilde
beginnen, zei Henk 'Dan moet je maar niet naar de kroeg gaan.' Wanneer ik
dan om zes uur zei: Laten we nog maar een paar uur doorgaan, dan wilde
Henk weer niet, want die wilde sporten. Bovendien gingen onze belangen
steeds meer uit elkaar lopen. Henk hield sowieso niet van optreden, maar
toen hij samen met Sander van Herk een studiootje begon, was daar vaak ook
geen tijd meer voor. Dus wij gingen steeds minder spelen en dat vond ik
weer niet zo prettig. Want ik werkte een dagje in de week bij de VARA en
wat mij betreft konden we drie keer in de week spelen. Nou, dat allemaal
bij elkaar opgeteld, hebben we besloten om er maar een punt achter te
zetten. Dat is nu zo'n tien jaar geleden.'
In die tien jaar hebben Henk en Henk elkaar niet
gesproken, ze waren niet meer on speaking terms, zoals dat heet. Toch
stonden ze vorig jaar weer samen op het podium. 'Degenen die het eerste
ijs gebroken hebben,' zei Henk Westbroek, 'waren eigenlijk de mensen van
De Kast. Die jongens zijn nogal fans van Het Goede Doel en toen ze op
zouden treden in Ahoy' hadden ze ook twee liedjes van Het Goede Doel
ingestudeerd. Dus toen vroegen zij aan ons: 'Zouden jullie met z'n
drieën, aangevuld met ons, nog een keer die liedjes willen zingen? En
mogen we dan op de affiche zetten: extra gastoptreden van Het Goede Doe?'
En ik moet je eerlijk zeggen, in eerste instantie dacht ik: Waar begin ik
aan? Maar aan de andere kant, die jongens vonden het zo leuk, dus we
hebben toen Nooduitgang, België en nog een liedje gespeeld. Daar hebben
Henk en ik een half uurtje, drie kwartier gezellig met elkaar zitten
babbelen. En ja, laat ik het zo zeggen, dan is de kop er toch weer af.'
Dus toen platenmaatschappij Universal belde met het
voorstel om een 4cd-box van Het Goede Doel uit te brengen, hadden de
Henken daar wel oren naar. 'Een keer per jaar maken ze een long box',
vertelt Henk Westbroek verder. 'Dat is een heel mooie box met vier cd's en
een heel dik boek erbij, drie overzicht-cd's plus een vierde cd met
allerlei bijzondere opnames. Dat vond ik nou wel een leuk idee. Dus toen
wij bij elkaar kwamen om eens te kijken wat er allemaal in het archief
zit, kwamen we ontzettend leuke liedjes tegen die we nog hadden
liggen....'
Hoe was die eerst bijeenkomst? 'Eigenlijk best leuk.
Wij hebben tien jaar geen contact gehad, dus dat was eerst van: 'Hoe oud
is je dochter nu?' Goh, poeh, elf al weer. En jouw zoontje? Acht?! Nog
steeds zo'n knap jochie?' Ja, ik heb een foto.' Precies z'n moeder. Oh,
zijn jullie gescheiden? Oh, dat wist ik niet eens...' Kijk, tien jaar
geleden was ik in een situatie dat als ik dacht: goh, ik begin dorst te
krijgen, zo om vijf uur 's middags, dan begon ik me bijna te schamen als
ik een glas wijn wilde pakken, want dan kreeg ik hem weer om m'n oren van
Henk. En nu zei Henk 's middags om twee uur: 'Henk, geen zin in een
glaasje wijn?' Snap je? Dus dat was eigenlijk heel leuk.'
Jullie mini-tour gaat 'Tien jaar gelukkig uit elkaar'
heten... 'Ja. We zaten op een gegeven moment te praten en toen zei Henk:
'Wist je dat we nu tien jaar gelukkig uit elkaar zijn?' Toen zei Sander:
'Dat zou een leuke titel zijn voor een soort herdenkingsconcert.' Wat mij
betreft kunnen we er twee doen, zei ik. En toen was het idee geboren. En
dat wordt ook de titel, Tien jaar gelukkig uit elkaar. Er komt een groot
bord boven: Leve de jubilarissen.'
Hoe zijn jullie ooit bij elkaar gekomen? 'Wij zaten
samen in het schoolbestuur op de HBS, ik was voorzitter en Henk was
vice-voorzitter en hoofd afdeling feesten. Henk organiseerde echt te gekke
feesten op de middelbare school. Daarna ben ik Sociologie gaan studeren en
werd al snel werkloos. Dus ik had niet zoveel te doen en schreef weleens
een liedje voor bands, ook voor bands waar Henk in zat. En op een gegeven
moment zei hij: 'Ik ben bezig met een Nederlandstalig bandje, wil jij niet
zingen?' Zei ik: 'Ik kan helemaal niet zingen! Zei hij: Dat leer ik je
toch!'. Dus Henk Heeft me echt een beetje leren zingen. Zei die van
(zingt) 'Ontwaakt verworpenen der aarde....'
Op de voorkant van jullie cd-box 'Geef de mensen wat ze
willen' staat een groot verkiezingsbord. Daar kun je kiezen uit jouw
slogans, Henks slogan en die van Sander. Vanwege jouw politieke loopbaan
zeker? 'Ja, je kunt kiezen, mijn slogan is 'Voorgoed Tegenspoed', die van
Henk, die heeft ook z'n eigen lijst, is 'Voor de Vorm' en Sander heeft
geloof ik 'Sterk & Stabiel'. De vier cd's heten dan ook Lijst 1, Lijst
2, Lijst 3 en Lijst 4. Inderdaad een beetje spotten met de politiek. Heeft
Henk bedacht trouwens. Toen hij dat zei, zei ik, zonder één seconde
bedenktijd: Fantastisch idee. Moeten we meteen doen.'
Blijft het bij deze twee concerten of krijgt dit muisje
nog een staartje? 'Voor alle duidelijkheid, dat hebben we ook gelijk
afgesproken, misschien zullen Henk en ik ooit wel weer samen een liedje
schrijven, maar we zullen echt nooit meer Het Goede Doel oprichten. Daar
hoeft niemand bang voor te zijn. Ik ben solo bezig, hij doet z'n dingen,
Sander doet z'n dingen en misschien vieren we over vijftien jaar dat we
vijfentwintig jaar uit elkaar zijn, maar het is eigenlijk ook een beetje
een grap.'
Jullie zijn tien jaar niet on speaking terms geweest...
'Nee, we waren toch eigenlijk vooral blij dat we elkaar niet zagen.'.
En jullie zijn allebei behoorlijk koppig... 'Ja, zeker waar.'
Hoe is het nu? 'We kunnen het weer heel redelijk met
elkaar vinden. Net als mensen die ooit gescheiden zijn, elkaar weer
tegenkomen en dan toch op de een of andere manier een heel nieuwe,
prettige verstandhouding weten te creëren zonder dat ze gelijk de
behoefte hebben om opnieuw met elkaar te trouwen en de rest van hun leven
het bed te delen. Dat hoeft ook helemaal niet. En daar ben ik eigenlijk
wel heel blij om, want diep in mijn hart heb ik toch altijd wel een beetje
van Henk gehouden. En hij denk ik ook wel van mij.'
|